ua pl
System prewencyjny

Ks.Bosko żył doświadczeniem duchowym, które nazwał systemem prewencyjnym. Najpierw jest życie duchowe - kontakt z Bogiem, a potem wychowanie i praca z młodzieżą. Doświadczył on miłości Boga, która była mu darmo dana a potem szedł do młodzieży, do ich świata i rozdawał tę miłość, którą czerpał od Boga. Ks.Bosko kochał i był kochany. Kochał młodzież i był kochany przez Boga. Właśnie taki był jego styl życia i pracy.

Dzisiaj młodym ludziom bardzo trudno żyć we spółczesnym świecie. Potrzebują pomocy, rozumienia, współczucia i takich ludzi, którzy by ich poprowadzili i pomogli odnaleźć swoje miejsce w świecie. Właśnie taką pomoc młody człowiek może otrzymać w salezjańskim oratorium, gdzie panuje atmosfera miłości, atmosfera domowa, rodzinna, braterska i ojcowska. Salezjanie towarzyszą młodzieży w ich życiu, w ich przeżyciach, oraz w problemach, z jakimi spotykają się na co dzień i próbują im pomóc.

Żeby tego dokonać mają sami żyć na wzór Chrystusa w duchu ks.Bosko, być dla nich wzorem, aby brali z nich przykład i dążyli do doskonalej miłości, którą jest sam Bóg. Chcąc wychować pokolenie młodych na mądrych, religijnych chrześcijan i obywateli, którzy w przyszłości sami będą tworzyć cywilizację miłości.

System prewencyjny opiera się na trzech filarach: miłości, rozumie i religii.

Miłość to znaczy okazywać bezinteresowną i czystą miłość celem, której jest integralne wychowanie młodych. Dobroć okazywana wychowankowi stanowi podstawę w przyjaźni i zaufaniu. Księdzu Bosko zależało, aby wychowanek sam potrafił odkrywać w wychowawcy postawę miłości i ofiarowane mu dobro. Do osiągnięcia tego celu potrzeba było odwoływania się do rozumu wychowanka poprzez cierpliwe wyjaśnianie i uzasadnianie wydawanych poleceń.

Rozum dla ks.Bosko był bardzo ważnym aspektem w wychowywaniu młodzieży: rozmowa, umiejętność proponowania czegoś dobrego, nie zmuszanie na siłę, umiejętność podchodzenia do różnych sytuacji z roztropnością.

 Religia: prowadzi człowieka do Boga. Zbawić człowieka to był główny cel dla ks.Bosko. Religia staje się światłem dla duszy człowieka. W niej ks. Bosko znalazł źródło motywacji do stawiania sobie wymagań i robienia postępów w pracy nad swoją osobowością.

Celem wychowania było dla św. Jana Bosko zbawienie: „Chcę byście byli dobrymi chrześcijanami i uczciwymi obywatelami”, „pragnę byście byli szczęśliwi tutaj na ziemi i w przyszłości w niebie”.

Warunkiem skuteczności metody prewencyjnej jest tzw. asystencja czyli stała obecność wychowawcy wśród wychowanków i pełen serdeczności bezpośredni kontakt z nimi. Dla salezjanina system prewencyjny jest metodą działalności wychowawczo – duszpasterskiej, w której po przez wychowawczą obecność, i dzięki sile miłości i dobrego przykładu, młodzież, z którą pracują salezjanie wyrasta na uczciwych obywateli i dobrych chrześcijan.

Przebywanie wśród młodzieży jest praktyką wychowawczą, w której więcej należy kierować się sercem niż wiedzą pedagogiczną. System prewencyjny pobudza salezjanina do poświęcenia i uczenia się sztuki przebywania wśród młodych a przede wszystkim wśród najbardziej potrzebującej młodzieży tak, jak to widział i chciał ks.Bosko.

Salezjanin czerpie z systemu prewencyjnego zachętę nie tylko do pracy na rzecz młodych, ale również z młodymi, ucząc ich postępować według przedstawionego im programu życia. Ten system wiąże ze sobą ewangelizowanie i wychowanie, nie ogranicza swego duszpasterstwa do katechezy czy religii, lecz obejmuje wszystkie płaszczyzny dotyczące młodzieży, łącząc ze sobą Ewangelię, kulturę i życie.

Salezjanin kieruje wszystkie swoje działania na główny cel, jaki osiągnąć pragną również ks. Bosko: „jedynym celem jest zbawienie dusz”. W ten sposób system prewencyjny jest istotą procesu wychowawczego, który prowadzi do Chrystusa.

 

Ks.Bosko żył doświadczeniem duchowym, które nazwał systemem prewencyjnym. Najpierw jest życie duchowe - kontakt z Bogiem, a potem wychowanie i praca z młodzieżą. Doświadczył on miłości Boga, która była mu darmo dana a potem szedł do młodzieży, do ich świata i rozdawał tę miłość, którą czerpał od Boga. Ks.Bosko kochał i był kochany. Kochał młodzież i był kochany przez Boga. Właśnie taki był jego styl życia i pracy.

Dzisiaj młodym ludziom bardzo trudno żyć we spółczesnym świecie. Potrzebują pomocy, rozumienia, współczucia i takich ludzi, którzy by ich poprowadzili i pomogli odnaleźć swoje miejsce w świecie. Właśnie taką pomoc młody człowiek może otrzymać w salezjańskim oratorium, gdzie panuje atmosfera miłości, atmosfera domowa, rodzinna, braterska i ojcowska. Salezjanie towarzyszą młodzieży w ich życiu, w ich przeżyciach, oraz w problemach, z jakimi spotykają się na co dzień i próbują im pomóc.

Żeby tego dokonać mają sami żyć na wzór Chrystusa w duchu ks.Bosko, być dla nich wzorem, aby brali z nich przykład i dążyli do doskonalej miłości, którą jest sam Bóg. Chcąc wychować pokolenie młodych na mądrych, religijnych chrześcijan i obywateli, którzy w przyszłości sami będą tworzyć cywilizację miłości.

System prewencyjny opiera się na trzech filarach: miłości, rozumie i religii.

Miłość to znaczy okazywać bezinteresowną i czystą miłość celem, której jest integralne wychowanie młodych. Dobroć okazywana wychowankowi stanowi podstawę w przyjaźni i zaufaniu. Księdzu Bosko zależało, aby wychowanek sam potrafił odkrywać w wychowawcy postawę miłości i ofiarowane mu dobro. Do osiągnięcia tego celu potrzeba było odwoływania się do rozumu wychowanka poprzez cierpliwe wyjaśnianie i uzasadnianie wydawanych poleceń.

Rozum dla ks.Bosko był bardzo ważnym aspektem w wychowywaniu młodzieży: rozmowa, umiejętność proponowania czegoś dobrego, nie zmuszanie na siłę, umiejętność podchodzenia do różnych sytuacji z roztropnością.

 Religia: prowadzi człowieka do Boga. Zbawić człowieka to był główny cel dla ks.Bosko. Religia staje się światłem dla duszy człowieka. W niej ks. Bosko znalazł źródło motywacji do stawiania sobie wymagań i robienia postępów w pracy nad swoją osobowością.

Celem wychowania było dla św. Jana Bosko zbawienie: „Chcę byście byli dobrymi chrześcijanami i uczciwymi obywatelami”, „pragnę byście byli szczęśliwi tutaj na ziemi i w przyszłości w niebie”.

Warunkiem skuteczności metody prewencyjnej jest tzw. asystencja czyli stała obecność wychowawcy wśród wychowanków i pełen serdeczności bezpośredni kontakt z nimi. Dla salezjanina system prewencyjny jest metodą działalności wychowawczo – duszpasterskiej, w której po przez wychowawczą obecność, i dzięki sile miłości i dobrego przykładu, młodzież, z którą pracują salezjanie wyrasta na uczciwych obywateli i dobrych chrześcijan.

Przebywanie wśród młodzieży jest praktyką wychowawczą, w której więcej należy kierować się sercem niż wiedzą pedagogiczną. System prewencyjny pobudza salezjanina do poświęcenia i uczenia się sztuki przebywania wśród młodych a przede wszystkim wśród najbardziej potrzebującej młodzieży tak, jak to widział i chciał ks.Bosko.

Salezjanin czerpie z systemu prewencyjnego zachętę nie tylko do pracy na rzecz młodych, ale również z młodymi, ucząc ich postępować według przedstawionego im programu życia. Ten system wiąże ze sobą ewangelizowanie i wychowanie, nie ogranicza swego duszpasterstwa do katechezy czy religii, lecz obejmuje wszystkie płaszczyzny dotyczące młodzieży, łącząc ze sobą Ewangelię, kulturę i życie.

Salezjanin kieruje wszystkie swoje działania na główny cel, jaki osiągnąć pragną również ks. Bosko: „jedynym celem jest zbawienie dusz”. W ten sposób system prewencyjny jest istotą procesu wychowawczego, który prowadzi do Chrystusa.

 

-->